به مناسبت  بهار و عید فرخنده نوروز  هدیه دیگری از خودم با تخلص  " احقر " تقدیم میکنم .

ای آه  از  آن طراوت  ،  کز  چهره ات عیان شد

از شوق ماه رویت  ، خندان لب زمان شد

چون آمدی ، چمنزار ، فرش زمردین یافت

 از چشم مست نرگس ،  بستان ،  رخش جوان شد

در دل طرب فکندی ، بر دیده برق حیرت

از سر خیال و اندوه ، از دل ، برون خزان شد

 هر کس تو را ببیند ، ناگه  ، زبان بگیرد

در وصف تو همین بس ، الکن ز تو زبان شد

از دیدن جمالت  ، روی زمانه بشکفت

 شادی زنان هلا زد ، چون چیره بر فغان شد

در فصل نو گل سرخ ، داوودی و بنفشه

بر فصل کهنه از  نو ، گویی که ارمغان شد

با عشق روی لاله ،  وز بوی عطر نرگس

احقر غزلسرا گشت ، بلبل قصیده خوان شد

عید فرخنده نوروز را پیشاپیش  به  شما  دوستان  گرامی  شادباش  میگویم .